Als je een trainingsopbouw doet met een speler dan heb je test momenten. Die testmomenten vallen samen met een piekmoment waar naar toe wordt gewerkt en waar voor wordt opgeladen.
Voorbereiding Dutch Open
De Dutch Open was zo'n moment. Het was de eerste test na de start die we hadden gemaakt in augustus op Oro. Het is een relatief korte periode waarin we veel dingen hebben aangepakt op zowel technisch als conditioneel en tactisch gebied. Drie maanden is echt heel erg kort terwijl in deze periode ook nog eens grote veranderingen hebben plaats gevonden. Van één plaats waar je woont en werkt met een vaste groep en vaste trainers naar wisselende trainingsplaatsen en het werken met vier tot vijf verschillende trainers die binnen een kader allemaal hun eigen dingen inbrengen.
Wat het team op dit gebied allemaal heeft neergezet in deze drie maanden is niet niets. En, let wel, er is helemaal niemand die er ook maar 1 cent voor krijgt. En dan druk ik me eigenlijk nog veel te positief uit, want het is doodeenvoudig zo dat alle betrokken mensen geld mee moeten nemen om training te mogen geven. (Ik hou van badminton op een andere manier dus.)
Het testmoment heeft een aantal dingen duidelijk aan het licht gebracht. Op de eerste plaats heeft Erik er laten zien dat wat hij in een training kan doen ook naar de baan over kan voeren, als alle dingen op zijn plaats zijn en er de juiste voorwaarden zijn. Dat dit nog lang niet altijd het geval is, dat mag ook duidelijk zijn. Dat is net zo goed een deel van het leerproces. Het is ons als trainers ook duidelijk geworden waar we komende tijd aan moeten gaan werken. Dat past misschien niet altijd even goed in het programma van een club, maar dat moet je als club dan als investering zien.
Erik had zelf aangegeven dat hij graag mij zou willen gebruiken bij de meer belangrijke wedstrijden in de competitie en dat heeft hij dan ook aan Duinwijck voorgelegd. De voorzitter van Duinwijck heeft aangegeven waarom dit op dit moment geen goed idee is. Daar zijn zowel Erik als ik het mee eens en dat hebben we in goed overleg met elkaar gedaan.
Iedere andere mening die op internet wordt gegeven is dus niet waar, punt uit. Over de voorbereidingen van Erik op de wedstrijd tegen VELO kunnen we ook heel kort zijn. Zoals we bij Tilburg hebben gewerkt is het type training zoals we in de toekomst gaan doen en daar moet Erik mee werken. Meningen van goedbedoelende oudspelers van 100 jaar terug spelen voor ons geen rol. Er zit dus ook niemand op te wachten om te weten hoe dingen werden gedaan in de tijd van de oerknal, want het heeft niets te maken van hoe we vandaag werken en die mensen kunnen het zich ook niet voorstellen. Ze leven in het verleden.
Erik krijgt helemaal geen steun van de bond en moet dus alles zelf betalen. Het geven van clinics is bijna de enige manier om geld te verdienen voor zo iemand. Dat hij zoiets doet is niet alleen leuk maar ook BROODnodig in het huidige systeem. Ik kan alleen maar begrip en respect opbrengen voor Erik dat hij niet te lui is om ook daar zijn verantwoordelijkheid te nemen.
Hoe kunnen we dit doen voor Erik? Enkel en alleen omdat er gekken zijn zoals Roy, Fred, Roel en Aad (en vele anderen) die herkennen dat zo'n jongen iets doet wat NIEMAND anders durft te doen en daar een bijdrage aan willen leveren. De sponsors van Erik (Carlton, Van de Kolk en MR Badminton) hebben de afgelopen week nog eens benadrukt dat ze voor de volle 100% achter Erik staan en dat betekent voor hem veel meer dan wat dan ook.
We zijn net een samenwerking aangegaan met de TU Delft en hopen het badminton nog wetenschappelijker te kunnen gaan aanpakken de komende tijd.
Ron Daniëls
Reacties 10
Natuurlijk Love for badminton, Pang, Meulendijks en Meijs laten zich door Daniëls coachen omdat hij een pistool op hun hoofd zet. Nee sukkel, omdat zij daarvoor zelf kiezen!
Hallo Love for badminton
Wat een bullshit. Plaats dan geen opmerking als je niet verder komt dan zoiets. En dan nog anoniem ook. Ik daag je uit om eens langs te komen en een training voor mijn 13 jarige pupil 1 op 1 te verzorgen. We laten dan haar bepalen hoe zij dat vond. Ik geef je op een briefje dat zij al meer kennis in huis heeft dan menige trainer. Maar ik weet nu je antwoord al, want iemand die op deze manier reageert is op voorhand al een bijzonder laf iemand.
Rene Sehr
Ron Daniëls Rocks!!!
Badminton Liberation Front
Oke, hier dan een antwoord van een ouder die haar dochter ook werkt met Ron Danïels.Mijn dochter is heel erg met badminton bezig, ze heeft echt de passie en drive om er voor te gaan. Naast het BNL traject heeft ze na al 2 keer de kampen in Oro meegemaakt. Hier is ze altijd super enthousiast over, leert heel veel, mede andere dingen dan in Nederland, leert leuke mensen kennen en de groep deelt allemaal de passie voor Badminton. Wat ze ook leert is heel kritisch te kijken naar de trainers, bij Ron staat echt de spelers centraal! Verleden jaar hebben we het al een keer benoemd "Goden Child", klik, chemie hoe je het ook wil noemen, vertrouwen om er voor te gaan op en naast de baan. Ik geloof ook echt dat de spelers die met Ron werken dit ook zo voelen, alleen is het toch niet altijd nodig om dit naar buiten te brengen!
Verder wil ik ook nog wel meegeven dat Ron een groep selectie trainers om zich heen verzameld die heel veel kennis en kunde hebben,mijn dochter leert niet alleen van Ron maar zeker wat verleden jaar het geval was van Manu, dit jaar mede van Roel en zeker deze zomer van Andreas. Verder ben ik ook heel blij met Rene Sehr, die veel voor onze dochter betekend, buiten natuurlijk de trainers van BNL. Kortom ben het niet met Love for Badminton eens! Ik zie nu ook weer slagen die ze mede door het Kamp van Ron heeft geleerd.
Misschien ook een idee om zelf een keer een training mee te maken en dan een oordeel te geven! Had in het begin ook zelf mijn vragen maar door ervaring weet ik dat Ron voor zijn "Golden Childs" echt door het vuur gaat en alles eruit wil halen!
Wordt wel hier en daar getriggerd weer door wat opmerkingen naar aanleiding van het artikel van Ron. Kom net terug van de wedstrijd van Van Zijderveld tegen Duinwijck en heb Erik zien worstelen in zijn wedstrijd tegen Lester Oeij. Ik heb kunnen zien dat de potentie van Erik heel groot is en we helemaal op koers liggen. Ook wordt steeds duidelijker hoe groot het verschil is tussen het badminton in Nederland en het badminton op de internationale toernooien. Het is erg wennen om tussen deze 2 niveaus te schakelen. Nu al zag ik weer resultaat van de meer fysieke aanpak van de afgelopen week, aangezien Erik het tempo met gemak kon bijbenen.
Ik ben denk ik de enige die Erik dagelijks zeer intensief meemaakt en kan alleen maar bevestigen wat Ron in zijn artikel over TEAM Meijs neerzet. Als TEAM hebben we gezamenlijk in juni van dit jaar vastgesteld dat de eerste periode een hele moeilijke zou worden en ups, maar ook veel downs zou hebben. Er zijn zoveel dingen over te zeggen, ik zou er al een half boek over kunnen vol schrijven.
Feit is in elk geval dat Erik nu een 2e periode van grote veranderingen doormaakt. Maar weinigen beseffen of weten misschien dat Erik pas rond de 3 jaar geleden bij de nationale selectie is gekomen. In zijn jongere jaren was hij nog totaal niet in beeld. Hij heeft dus in een korte tijd enorm veel moeten inhalen om het niveau te halen van de nationale selectiespelers. Daar is hij wonderwel in geslaagd. Maar tegelijk heeft hij ook als persoon een enorme ontwikkeling doorgemaakt. Dat heeft hem er toe gebracht dat hij voor zichzelf de keuze heeft durven maken om na die 3 jaar alweer uit de selectie te stappen en zijn eigen pad te kiezen. Degene die hem de ogen heeft geopend is Ron en daar is Erik en zijn wij hem enorm dankbaar voor. Om de internationale top te behalen moet je groot denken en stappen durven zetten die je onder normale omstandigheden misschien niet zou durven zetten.
Erik heeft dat aangedurfd en gaat er niet 110% voor maar voor 200%.
Voor bijna elk internationaal toernooi waar Erik nu aan deelneemt geldt dat hij voor het eerst er aan deelneemt. Dat geldt voor bijvoorbeeld Schotland, Ierland en Turkije waar Erik dit jaar nog aan deelneemt (een WJK heeft Erik zelf nooit mogen meemaken...). Alles is nieuw dus, aan elke nieuwe omstandigheid moet je wennen.
Het vernieuwende van TEAM Meijs is dat op werkelijk alle fronten tegelijk de zaken worden aangepakt. Het gaat om zeer precies, tot in de kleinst mogelijke details (zoals René Sehr terecht beschrijft) werken aan de techniek, er wordt heel veel gepraat over tactiek binnen het TEAM en op het scherp van de snede. Het fysieke aspect wordt aangepakt. Dat alles doet enorm veel met een sporter van die leeftijd, dus is er ook veel aandacht voor het mentale aspect.
Een sporter waar ook nog eens extra druk op staat omdat hij zijn opleiding op zo'n jonge leeftijd heeft stopgezet en de moed heeft getoond om het hoogst haalbare op sportief gebied te halen en daar al het andere voor opzij te zetten. En dan heb ik het niet over de communicatie waar veel aandacht voor moet zijn en alle geregel er om heen.
Dit heeft een uitermate grote impact op een sporter zoals Erik, een sporter die ook nog eens streeft naar perfectie in zijn spel en vooral op gevoel speelt.
Alleen een individuele aanpak kan Erik naar de top brengen en Ron Daniëls zal daar een centrale rol in spelen. Misschien moet 'Love for badminton' nog maar eens goed de artikelen op de site van Erik bekijken, dan is volgens mij voldoende duidelijk wat Erik van Ron vindt.
En nog een antwoord aan 'de ouders': waarom Jerry Natenstedt zo vooruit gaat zou je aan Jerry zelf moeten vragen, maar ik denk dat ook hier René Sehr het bij het rechte eind heeft. Jerry heeft denk ik erg baat bij de trainingssessie die hij wekelijks met TEAM Meijs meedraait en ik ben er trots op via TEAM Meijs een aandeel te kunnen leveren aan zijn badmintonontwikeling. Het wezenlijke verschil tussen de training van Jerry binnen TEAM Meijs en de training van Erik is dat Jerry gericht 1x per week meedraait, terwijl bij Erik een volledig programma wordt uitgerold op alle fronten zoals ik eerder beschreef. Dat is volgens mij de reden dat bij Jerry het resultaat er eerder uitkomt als bij Erik maar tegelijk ook het bewijs dat we de goeie aanpak hebben gevonden.
Stef Meijs
Manager TEAM Meijs
Ik vraag me wel eens af waarom spelers die met Daniëls hebben gewerkt nooit iets zeggen over zijn training of als persoon. Hij heeft een grote bek dat spelers die met hem hebben gewerkt hem goed vinden maar waar lees ik dat? Het is vooral gebakken lucht wat hij verkoopt zonder steun van spelers of trainers. Laat hem ophouden met deze shit, het moet maar eens afgelopen zijn met het verknallen van talent zoals Erik en Vincent. Laat die man niet meer toe tot de Nederlandse badminton velden.
Hallo ouders...
Ik kan daar wel een beetje antwoord op geven en dat is detail, detail, detail. Niet kapot gaan omdat er veel arbeid wordt verricht in algemene zin, nee veel concentratie en focus op bepaalde details.
Ik heb vorig seizoen diverse trainingen bijgewoond en dat viel me iedere keer weer op. Bepaalde voetenstand, houding van de arm bij een bepaalde slag, het ademen (beter: het uitademen) bij de slagen enz enz. Ron ziet alles en weet een antwoord op alles. Ik heb daar zo verschrikkelijk veel geleerd in een paar trainingen dat ik daar nog immer mijn voordeel mee kan doen in mijn trainingen. Laat staan wat Erik "moet doormaken". Ik ben ervan overtuigd dat dat straks allemaal op zijn plaats gaat vallen bij Erik.
Ik zeg het nogmaals, je kan van Ron vinden wat je wilt, maar op de baan is en blijft hij een speciaal iemand met zoveel kennis en know how, dat je al snel een believer wordt. Je moet er wel voor open willen staan.
rene sehr
Ik heb al eens eerder gevraagd hoe Erik of zijn TEAM dit allemaal aanpakken, jullie hebben bewust of niet toch en voorbeeld rol in Nederland. Een speler als Jerry die vaak mee doet aan de trainingen met Erik gaat ook enorm vooruit in korte tijd. Wat is het geheim?
Goed om te lezen dat er geen misverstand of misstanden zijn tussen Meijs en Duinwijck.
Maar hoe nu verder met Maurits de coach van Duinwijck? Bij Invictus heeft hij er niet veel van gebakken, waarom denkt men dat hij het bij Duinwijck wel kan? Het is toch niet zo dat de spelers de coach beter moeten maken maar dat de coach het spel van de spelers moet verbeteren? Ik denk dat deze coach de mogelijkheden in de wedstrijden van Duinwijck eerder beperkt dan maximaal benut.
Ron,
Verbetering komt na het inzien van noodzakelijk aan te brengen verandering en het doorvoeren van de beoogde verandering. Dat is een proces en neemt wat tijd, Erik zit nu zo'n 3 maanden in die verandering. De verbetering die komt, niet vanzelf maar door hard te werken en door te zetten op de ingeslagen weg, je zult zien dat wanneer de verbetering er is 'iedereen' het 'altijd' al heeft geweten wat een goede speler Erik is. Eén ding is zeker, wij bij Carlton weten het al een tijd en zijn ervan overtuigd dat hij het gaat maken en het gat dat is ontstaan in de herenenkel in Nederland na Dicky en Eric zal gaan vullen.
Dat Duinwijck er niet voor heeft gekozen om Erik in de eredivisie optimaal in de herenenkel te laten presteren (middels coaching door zijn persoonlijke coach) daar heb ik eigenlijk wat de eredivisie betreft niet zo'n moeite mee. Daar kunnen de 6 door Carlton gesponsorde eredivisieteams eigenlijk alleen maar hun voordeel mee doen.
Reacties zijn afkomstig uit de periode dat badmintonline.nl Disqus gebruikte als reactiesysteem.