Vervolgens heb ik delen er van besproken met Badminton Nederland voorzitter Ted van der Meer en daarbij ook wat namen genoemd van mensen die het zouden kunnen uitvoeren. Ook heb ik het genoemd bij enkele afgevaardigden om er eventueel wat mee te gaan doen. Mijn uitgangspunt in dit schrijven is het verhogen van de kwaliteit van de trainingen en het ontwikkelen van talent en een flinke kostenbesparing op korte en middellange termijn en geldopbrengst op de lange termijn.
Ik wil graag een klein beetje van dit plan laten zien, omdat ik niet de indruk had na de bonds vergadering dat er al plannen klaar zijn en dat eigenlijk iedereen alleen maar aan het kijken is hoe het er uit zou moeten gaan zien.
Topsportbeleid Badminton Nederland
Om een goed inzicht te krijgen waarom het anders zou moeten, kan het niet anders dan dat je moet gaan kijken naar de vraag wat er dan verkeerd is aan het topsportbeleid. Veel dingen zijn er al over gezegd en we hoeven dus niet op elk punt diep in te gaan, maar indien nodig kan ik natuurlijk wel dieper ingaan op de verschillende probleempunten. Ik heb een lijst gemaakt van de 10 meest belangrijke problemen. Er zijn er nog veel meer, maar veel daarvan zijn terug te leiden naar een van deze 10 punten.
Problemen van het topsportbeleid van Badminton Nederland
- 1. Een eenzijdig en langdurig beleid van een man zonder visie
- 2. Een zwaar verwaarloosde trainersopleiding
- 3. Verschillende besturen zonder duidelijk beleid en problemen voor zich uitschuiven
- 4. Jeugdtalentontwikkeling gericht op korte termijn
- 5. Weinig of geen samenwerking met de omringende landen
- 6. Geen prestatiegericht beleid voor de medewerkers
- 7. Geen ruimte voor anders denken(den)
- 8. Een aanstellingsbeleid van de bond gericht op know-who and niet op know-how
- 9. Totale verdeeldheid binnen de bond door het Yonex-contract
- 10. De angstcultuur die er heerst binnen onze sport
De problemen zijn niet zo belangrijk. Het is veel belangrijker hoe we de oplossingen zien en bij het zoeken van oplossingen is het goed om niet aan symptoombestrijding te doen, maar helemaal out-of-the-box te denken. Gewoon de meest perfecte situatie op papier te zetten en dan te kijken wat er wel en niet haalbaar is.
Aan welke voorwaarden moeten we in de meest perfect situatie voldoen?
- We moeten spelers op jonge leeftijd hebben
- Voor de puberteit moeten de spelers veel technische training hebben
- Voor de puberteit moeten de spelers allround trainen en dus niet alleen maar badminton doen
- Spelers in de jeugd zowel als de senioren moeten verschillende trainers hebben van hoog niveau
- Spelers hoeven niet nationaal te trainen, regionaal is prima
- Er is geen behoefte aan een nationale selectie
- Geld moet de spelers volgen niet het systeem
De badminton moet met andere sporten samenwerken om gezamenlijk jeugdtraining op te zetten. De trainers van de verschillende sporten moet in overleg gaan met elkaar over de overlappende segmenten. Ze moeten van elkaar weten welke voorwaarden er worden gesteld aan verschillende sporten, zodat ze een advies kunnen geven aan de ouders welke sport voor het kind het beste is.
Kinderen moet zich autodidact kunnen ontwikkelen met op de eerste plaats alleen maar bijsturing en geen instructie (zie mijn artikel "eerst moeilijk doen"). Letterlijk ALLE trainersopleidingen hebben het verkeerde uitgangspunt en maken daardoor veel te veel kapot.
Goed bedoelende trainers met weinig of geen ervaring gaan kinderen vertellen hoe het moet en het probleem is dat kinderen luisteren naar volwassenen in plaats van gewoon te geloven in hun eigen kunnen. De eerste trainersopleiding zou moeten bestaan uit autodidacte begeleiding van kinderen. Ik heb hier jaren over nagedacht en heb een zeer goed beeld van hoe dat er uit zou moeten zien. Het is natuurlijk wel 180 graden de andere kant op vergeleken met wat je nu ziet bij de bond en dus heeft het plan eigenlijk alleen maar weerstand van de huidige opleiders. De huidige opleidingen zijn als een kerkkoor waarin iedereen netjes dezelfde toon zingt zonder dat er ook maar een is die iets uit de toon valt en nog erger, ze geloven ook nog allemaal in een god. Geen wonder dat we helemaal niets laten zien in Nederland.
De beste trainers moeten de jongste talentkinderen begeleiden. Er zijn niet veel techniektrainers in Nederland. Het geven van techniektraining is al jaren lang een ondergeschoven kind in Nederland en de hele cultuur van het training geven moet weer terugkomen in de jeugdtrainingen.
Ik zie nationale trainingen met talentspelers uit de U11, U13 en U15 dan ook alleen maar zitten als daar aandacht wordt besteed aan techniektraining tot in het kleinste detail. Elke vorm van gewone slagentraining of training is weggegooid geld en verlies aan kwaliteit in de training. Dit zijn het soort trainingen die uitstekend kunnen worden gedaan op regionaal niveau.
Voor de jeugdspelers die voor het nationale team willen uitkomen moet een aantal eisen worden gesteld. Deze eisen hoeven lang niet altijd het winnen te zijn. Het gaat er net zo veel om de spelers te testen op hun badmintontactische inzicht. Het leren van de theorie en het afnemen van een test zou wat mij betreft tot de vaste routine mogen behoren.
Het hebben van één vaste nationale trainer is iets wat totaal niet past in mijn beeld van de komende 10 tot 15 jaar. Er moet concurrentie komen tussen trainers om met spelers mee te gaan naar toernooien en de stem van de speler moet hierin veel belangrijker worden. Dat zal een klimaat scheppen waarin spelers veel mondiger worden. Zelfs hele jonge spelers zijn uitstekend in staat een goede van een slecht trainer te onderscheiden en zulke dingen moeten veel meer mogelijk worden. Het mag nooit meer zo zijn dat één man jarenlang bepaalt wat er moet worden gedaan en hoe er moet worden gewerkt in het land en het doet er niet toe of die man Martijn van Dooremalen of Ron Daniëls heet.
Nationale selectietraining hoeft voor mij niet meer. Het is heel erg duur en heeft bewezen in Nederland dat het hebben van een zo'n selectie en een dure staf helemaal geen garantie is voor het leveren van talent. Ik zie veel meer in een door Badminton Europe aangesteld aantal trainers die met spelers meereizen naar de verschillende toernooien en daar met een Europese groep spelers werken rondom de toernooien. Het is een vast gegeven dat er trainingsmogelijkheden zijn op de meeste toernooien en als dat er niet is dan zou de EBU daarvoor moeten zorgen. Ook zie ik een rol voor bedrijven zoals Yonex, Carlton en anderen om niet alleen maar spelers in dienst te hebben, maar om ook een aantal trainers op de loonlijst te hebben. Full or part-time die met de spelers meegaan langs de toernooien. Dit zou helemaal in het belang zijn van vooral de kleine landen die niet voldoende kennis en mogelijkheden hebben om dit nationaal te regelen.
Het zou dan ook veel verstandiger zijn als het beschikbare geld dat er nationaal aanwezig is de spelers zou volgen en niet de bond of nationale selectie. We hadden in Nederland dan nooit het probleem gehad dat 800.000 euro gaat naar een paar dubbels die naar de Spelen zouden kunnen en helemaal NIETS naar vier enkelspelers. Geef een speler aan de hand van de ranking en het potentie een talentschaal waaraan een bedrag is gekoppeld dat de speler zelf kan invullen samen met een adviseur die vervolgens bij de bond het gewenste bedrag aanvraagt en daar ook verantwoording voor moet afleggen.
Reacties 12
Daar waar het probleem is, moet het opgelost worden. Ik weet niet precies waar het zit, maar volgens mij gaf ik al aan dat het ergens in de jeugd is. Ontkennen dat de beste spelers bij elkaar, elkaar nog beter zullen maken kan bijna niet worden ontkent. Dit ligt er tevens ook aan met hoeveel ze werken. 4 is het ideale getal, omdat ze dan 25% meer meekrijgen en leren. (van een geleerde, weet even zijn naam niet)
Dat het anders moet dan hoe het nu gaat zijn we allemaal eens. En even over het slechte voorbeeld van een verloren rally. Als men dat niet begrijpt kan je beter op fierljeppen gaan. Het probleem moet opgelost worden en veranderen, maar moet het allemaal echt zoveel anders als dat het vroeger was? Dan wel in een nieuw jasje gegoten natuurlijk, want dan moet het vast en zeker goed komen.
Bus
Dicky is op jonge leeftijd vertrokken naar denemarken, judith idem en erik iets later, jeroen daarvoor. Als bus mensen als karina, brenda, en joris had aangehaald had hij een punt kunnen hebben. De echt oudere generatie deed t aardig maar kwam voort uit een heel ander systeem, waarin veel meer personen speelden en ze dus van jongs af veel goede wedstrijden, sparring ecc hebben gehad. Sindsdien is de sport ontzettend geprofessionaliseerd.
Marco maakt een mooie en in mijn ogen juiste vergelijking. Wat ik ervan gezien heb zal voor aantal nl enkelspelers een pittige stap worden om rijden de 17-19 jaar t seniorencircuit in te gaan. Ze zijn vaak talentvol en hebben een hoog trainingsvolume, maar veel technisch/tactische hiaaten.
Het zal heel hard werken worden voor deze spelers om succes te hebben. In de jeugd win je veel door fysieke mogelijkheden, maar dat is bij de senioren relatief minder belangrijk, als dan de basis ontbreekt wordt t een moeilijk verhaal..
Ik denk dat in t voorstel van ron het noodzaak is mensen te hebben die ouders en spelertjes kunnen uitleggen en bijstaan in zo'n ontwikkelmodel. Vaak is de redenatie: wie wint is de beste, trainen om re winnen etc. Sommige ouders en spelers zullen boos worden.
Dit is een probleem, want veel aandacht gaat vandaag naar degene die wint, en veel trainers wijzen deze spelers als talent aan. Helaas is dit geen goede manier en ik denk dat een volstrekt andere aanpak, bijvoorbeeld zoals door ron omschreven, onze spelers zal helpen echt goede senioren (top) spelers te worden...
Als jeugd presteren is leuk, maar ondergeschikt. Als je tijdens die periode niet je toolset op orde hebt / krijgt kan je natuurlijk best stellen dat je moet kijken naar het moment waarop je ziet dat het misgaat maar betekent dat ook dat daar de oorzaak ligt?
Vergelijk het met een rally. Ligt de oorzaak van een verloren rally aan de laatste slag? Of aan die fout aan het begin waardoor je steeds meer onder druk komt te staan en achter de feiten aan moet gaan lopen?
Het gaat ook om wat er met het talent gebeurd na de jeugd, want zo slecht doet de jeugd het niet. Vanaf een bepaalde leeftijd kunnen ze niet meer mee. Het systeem was vroeger goed. Kijk naar Dicky, Eric, Judith. Er zal wel vernieuwd moeten worden, maar zo werkte het wel. Nu moet je als je pech hebt 5 selecties doorlopen.
Dus nogmaals het vervolg is slecht en daardoor lijkt het beleid van vroegers slecht, maar dat was het zeker niet.
Nick, mis ik wat? Ander artikel gelezen?
Volgens mij wordt er namelijk niet gesteld dat er geen talent is, alleen dat de huidige manier van opleiden meer kapot maakt dan creeert.
Om daarover te oordelen hoef je geen wizzkid te zijn. Techniek is de basis om tijd te scheppen voor jezelf en die te ontnemen aan je tegenstander. Bekijk links en rechts wat wedstrijden en al heel snel zie je onderscheid in wedstrijden die worden beslist op de toepassing van techniek (dus ook een stuk badminton intelligentie), of op andere wijze zoals makkelijk(er) trainbare zaken als conditie en slagvastheid.
Het opleidingssysteem zou trouwens ook in 1 stap kunnen. Zend/ selecteer gewoon de (op dat moment) beste personen voor het betreffende toernooi. Zowel uit het oogpunt van resultaat, als voor leermomenten. Daar heb je geen selectie, academie of wat al niet meer nodig.
Als laatste, en dat vind ik heel sterk. De sterken alleen met sterken laten trainen, daar maak je ze alleen maar beperkter door. Immers, ze doen geen enkele nieuwe ervaring op en uiteindelijk gaan al die spelers op ellaar lijken. Slimmer wordt je van nieuwe ervaringen op doen. Dat doe je alleen door met verschillende mensen te trainen en ik denk dat daar de essentie zit van het punt dat Ron wilt maken. Dit geldt voor zowel de sparring, met wie je traint, als door wie je getraind wordt.
En daar kan ik het alleen maar mee eens zijn.
Het is leuk hoor altijd maar trainen met je vriendje, vriendinnetje of de beste speler uit de trainingsgroep, maar daarmee beperk jezelf tot het spelbeeld van die persoon en het bestrijden daarvan in een wedstrijdsituatie. En dat is slechts 1 van de vele typen....
Ik heb mezelf nu wel genoeg herhaald denk ik zo ;)
Marco den Haan
Volgens mij is het gehele systeem niet geheel verkeerd qua beleid in de selecties en ik kan ook uit ervaring zeggen dat kinderen veel van elkaar leren. Daarom is het denk ik niet handig om kinderen van goed niveau niet meer bij elkaar te brengen in een selectie. Zo wordt de kwaliteit onderling alleen maar hoger. Tot op zekere hoogte heeft Ron hier ook geen gelijk, want er zijn wel degelijk talenten in Nederland, maar het vervolg is slecht.
Wel denk ik dat het opleidingssyteem anders moet. Nu heb je scholen, selecties binnen een academie, de academies zelf en erna de nationale. En je moet ze doorlopen. Beetje veel hobbels. (Zie bijvoorbeeld http://www.badmintonacademy... . Het moet echt in 3 stappen kunnen.
badmintonschool, badmintonacademy, nationale selectie. Hierbij geen selecties binnen een selectie, maar wel op leeftijd en sterkte.Iets dat mij erg aanspreekt is het principe van het uitwisselen van trainingen van andere sporten. Sterker nog ik heb het wel eens gezien en gedaan. Het betrof boksen. Dit i.v.m. lichtvoetigheid. Of dit gelukt is is een tweede, maar het werkte op dat moment wel goed.
Bus
er is op dit moment eerder sprake van een Topsport Belijdensweg dan Topsportbeleid.
Het beleidsplan wat ik heb gemaakt is gebaseerd op verschillende ervaringen uit Denemarken, Duitsland en Azië. In alle landen gebeurd wel iets waarvan je denkt "dat is helemaal niet verkeerd" de grootste veranderingen komen uit Duitsland gewoon omdat ze daar heel open zijn voor nieuwe ontwikkelingen en buitenlandse trainers op de juiste manier gebruiken en inpassen in hun eigen visie. Mensen als Poste en Hasse hebben bergen verzet en Duitsland op de kaart gezet. In Denemarken krijgen ze het ook keer op keer weer voorelkaar om goede spelers te ontwikkelen. Nederland loopt hopeloos achter bij al deze ontwikkelingen en dat terwijl er talent zat is, we hebben alleen geen kennis van talent ontwikkeling en kunnen de overgang van jeugd naar senioren niet maken. De fout zit hem in het jeugd beleid en de opleidingen, onze jonge spelers zijn gewoon niet klaar als ze 18/19 zijn om de stap naar Internationaal badminton te maken, ze missen de brood nodige vaardigheden en moeten het enkel en alleen van het werken hebben en dat is niet voldoende.
Het succes van Holland in de toekomst valt of staat met een goede trainers opleiding we zullen de traners op een hele andere maniér moeten gaan benaderen. Dat ik ook de reden dat ik zeg dat we wel kunnen besparen op de korte termijn maar niet verdienen, we zullen een deel van de kennis die we nodig hebben uit het buitenland moeten gaan halen en dat zullen landen als Denemarken en Duitsland zijn. Het verdienen moet gaan komen uit de kennis die we dekomende tijd moeten gaan verzamelen en vooral uitdragen in het land, hoe is het mogelijk dat we 25 jaar lang een riant salaris hebben betaald en er NIETS voor terug hebben gekregen de verkregen kennis zou eigendom moeten zin van BN, deze schande mag NL niet nog een keer overkomen.
De eerste 3 tot 5 jaar zullen we dus buitenlanders nodig hebben bij de uitvoering van dit plan om de dood eenvoudige reden dat we onvoldoende kennis in eigen huis hebben, er zijn best wel traners die een deel van het plan kunnen uitvoeren maar er is niemand die het tataal beeld heeft en dat ook tot een goed eind kan brengen.
Het is ook om deze redenen dat ik niet geloof in de opzet van het nieuwe bestuur, de bedoelingen zijn goed maar er zullen voor het nieuwe beleid een aantal mensen bijelkaar moeten komen die de twee beleids bestuurders op topsport en opleidingen gaan bijstaan met het ontwikkelen van het nieuwe beleidsplan en dat zie ik niet gebeuren. Ik ben bang dat het nieuwe beleid wordt uitgewerkt met de staf die er nu zit en dat betekend dus dat we nog lang niet af zijn van het van Dooremalen effect. Ik kan letterlijk niets bedenken wat ik goed vindt aan de tijd van van Dooremalen of wat ik zou willen behouden, en ik heb toch echt geprobeerd dingen te vinden waar we op door zouden kunnen bouwen want dat zou tijd kunnen besparen. Ook heb ik veel mensen gesproken die in de regio's werken met de academies, ik heb niet EEN keer gehoord dat men tevreden is met wat de bond heeft te bieden. Ze zullen er misschien wel zijn maar ik heb ze niet gesproken.
Beste Ron, veel kan hier over worden gezegd maar -anders- is het zeker en zeer de moeite van het overwegen waard. Zoals je aan gaf is dit maar een klein gedeelte van het masterplan ik ben benieuwd hoe dit hele plan er uit ziet en zeker als je dan het budget er op los laat.
Een soort PGB dus, lijkt mij goed plan!!!!
Helaas denken trainers daar anders over en nemen ze je het kwalijk als je ook ergens anders gaat trainen.
Lijkt mij een goed plan om ook eens verder te zien dan de nationale selecties er loopt meer talent rond zo hier en daar, maar die hebben helaas geen familie of vriendjes binnen de organisatie en krijgen ook weinig kans zich verder te ontwikkelen.
Waarom zoeken we naar een nieuwe TD we hebben hem toch in eigen huis ??
Reacties zijn afkomstig uit de periode dat badmintonline.nl Disqus gebruikte als reactiesysteem.