De kwestie: Nick Fransman vs Erik Meijs

Aanleiding van deze column is uiteraard de finale mannenenkel van het Mastertoernooi van BC Amersfoort afgelopen zondag en dan vooral de nasleep hiervan. Er kwam ineens weer een berg aan kritiek aan het adres van Meijs en de reacties die ik heb gelezen op deze site raakten kant noch wal.

Ik vond de kritiek op Meijs vooral een grove belediging voor Nick. Alsof het zo vanzelfsprekend is dat je maar even 1, 2, 3 van Fransman zou moeten winnen. Nick heeft de afgelopen jaren grote stappen gemaakt en is na zijn blessure heel snel weer in de buurt van zijn oude niveau teruggekomen. Dit was al te zien tijdens de play-off finale. Mensen lijken te vergeten dat Nick gewoon een geweldige speler is.

Ik weet nog goed dat ik zelf een aantal jaren geleden voor het eerst tegen Nick moest spelen in de 1e divisie. Hij speelde toen nog bij Smashing en ik had hem daarvoor nog nooit zien spelen. Alleen weleens wat over hem gehoord. Ik won toen nog redelijk makkelijk, iets wat nu moeilijk voor te stellen is, en vooral mentaal vond ik hem heel zwak toen. Talent was duidelijk aanwezig, maar ik dacht toentertijd dat het nooit wat zou worden.

Gelukkig voor Nick zit ik er wel vaker naast. Hij heeft zich inmiddels ijzersterk ontwikkeld en toen ik begin dit seizoen weer eens tegen hem moest singelen was ik uiteraard volslagen kansloos. Ook mentaal is hij 180 graden gedraaid. Hij blijft vechten. Ook bij grote achterstanden. De wedstrijd in de bekerfinale van afgelopen jaar tegen Dennis en afgelopen weekend tegen Hans waren prachtige voorbeelden hiervan.

Oftewel, verliezen van Nick Fransman is geen schande! Zelfs niet voor Erik Meijs. Maar het belangrijkste om te onthouden is dat je geen conclusies kan trekken over iemand zijn aanpak/carrière naar aanleiding van één wedstrijdje. Zowel positief als negatief.

Iedereen verliest weleens een wedstrijd die hij/zij niet had mogen verliezen. Ik heb elk seizoen wel één of twee wedstrijden (misschien zelfs meer) waarin ik verlies van iemand die veel slechter is. In het voetbal worden profclubs elk jaar uitgeschakeld door amateurclubs in de KNVB beker. Shit happens.

Het meest belachelijke wat ik gelezen heb was dat Erik door zijn team beschermd moet worden na zo'n verloren wedstrijd. Hoezo? Omdat mensen hem advies willen geven? Wat een onzin zeg. Erik weet dondersgoed waar hij mee bezig is en waar hij voor traint. Willekeurig advies na een verloren wedstrijd zal hem echt niet doen twijfelen aan zijn aanpak. Daar ben ik van overtuigd.

Ik heb Meijssie na zijn verloren finale zelf ook gesproken. Ik heb hem een knuffel gegeven, een kusje op zijn wang en daarna was hij al een stuk minder teleurgesteld kan ik jullie wel vertellen. Ik wilde hem nog een mop vertellen, maar daar had hij geen behoefte aan helaas. Anders was hij heel die finale meteen vergeten.

Van mijzelf weet ik in ieder geval dat ik groot fan ben en altijd zal blijven van Erik. Helaas komt zijn potentie er vaak slechts bij vlagen uit, maar van die vlagen geniet ik meer dan hele toernooien van spelers die nog wel in de selectie zitten.

Ook Nick zijn wedstrijden blijf ik graag zien. Het is allemaal minder spectaculair wat hij doet, maar er staat wel echt iemand op die baan. Fransman is echt een persoonlijkheid geworden. Ik kijk uit naar de jaren waarin deze twee prachtige spelers gaan uitmaken wie er Nederlands kampioen wordt en hopelijk kunnen ze internationaal ook nog eens het ongelijk van de huidige bond bewijzen. Daar zouden ze mij heel gelukkig mee maken.