Het is elk jaar weer iets wat de vaste staf van Oro bezighoudt. Aad van Zeijl, Henri Vervoort, Huynh Nhut Duong en ik overleggen dan ook regelmatig hoe het beter kan, wat we zelf graag zouden willen doen en wat voor de spelers belangrijk is.
Voor veel spelers is het de enige input: "Techniek en tactiek, hardlopen en domweg oefeningen draaien, dat kunnen we op de club ook doen." Dus dat is niet waar de focus moet liggen op onze trainingstage. Ook de lengte van de stage is van belang, het moet leuk zijn en dat is bijna elk zomerkamp, vooral als het maar 1 of 2 weken is. Maar hoeveel blijft er hangen als je maar zo kort bezig bent met nieuwe trainers die je elk uur van de dag persoonlijk begeleiden? Door de jaren heen zijn we langzaam gegroeid naar een langere trainingstage van 3 weken of meer. Dat geeft voor spelers, trainers en ouders een veel grotere bevrediging. We houden ook meer contact met ouders en spelers door het jaar heen en zelfs clubtrainers nemen contact met ons op als er problemen of onduidelijkheden zijn over de ontwikkeling van de spelers.
We kunnen ook merken dat de invloed van DGI zich doet gelden. Sinds dat deze grote sportorganisatie de bijscholing en opleiding hier op Oro heeft erkend komen vooral meer Nederlandse aankomende trainers naar Oro toe voor de broodnodige badmintonkennis. Het feit dat we vier in het buitenland opgeleide elitecoaches hebben samen met oud-wereldkampioenen zorgt voor de hoge technische en tactische standaard van de stage. Het gevolg is dan ook dat zich zeven jonge aankomende trainers hebben ingeschreven voor de bijscholing van dit jaar. Het heeft er natuurlijk ook mee te maken dat het dit jaar extra voordelig is, omdat de DGI een deel van de kosten voor haar rekening neemt.
We hebben ook gevraagd of Badminton Nederland mee wilde werken aan deze opzet, maar dat gaat helaas niet door. Bij enkelen is de wil er wel maar de traagheid van de organisatie staat elke snelle vernieuwing in de weg. Daar waar de DGI als buitenlandse organisatie snel inspringt op nieuwe ontwikkelingen blijft een erkenning van wat we doen op Oro - dat ook nog eens vooral op Nederland is gericht - voorlopig uit.
Ouders in Nederland zien steeds meer in dat spelers op jonge leeftijd zulke vaardigheden moeten leren en we zien dan ook dat er meer en meer jongere spelers komen naar Oro. De technische vaardigheden worden nu eenmaal veel sneller en makkelijker opgenomen door spelers van de U13 en U15 dan door spelers van U19. Opkomende landen zoals Frankrijk komen vaker op het kamp af. We doen eigenlijk helemaal niet aan reclame in dat land, maar toch zien we elk jaar meer en nieuwe spelers afkomen op onze zomerstage.
Om het aantal deelnemers niet te groot te laten worden, hebben we de stage al van drie naar zes weken uitgebreid. Daardoor is er een grotere spreiding van spelers over een langere tijd en bewaren we de kwaliteit van de training en blijft het vooral zeer persoonlijk.
We krijgen ook veel vragen van ouders die kinderen hebben met blessures. Dit komt bijna altijd door verkeerde training of belasting. De afgelopen jaren hebben we dan ook aardig wat spelers geholpen om deze blessures te verhelpen en in de toekomst te voorkomen door ze betere technieken aan te leren en middels een veel zorgvuldigere trainingsopbouw. Een belangrijk onderdeel daarvan is core stability training. Het wordt door veel clubs opgepikt, maar de kwaliteit ervan laat veel te wensen over. Hier op ons kleine eiland waren we de eerste die jaren geleden begonnen met deze vorm van training en we kunnen rustig stellen dat we nu tot de specialisten behoren.
OroDenmark is meer dan een badmintonkamp. Het is een speciale stage voor spelers die het maximale uit zichzelf willen halen, maar ook een inspiratiebron voor jonge trainers. Het is een centrum voor spelers die met blessures te maken hebben en het is vooral een plaats waar je plezier heb met spelers uit heel Europa op alle niveaus.
Het concept is goed... Heel goed zelfs. Maar omdat het goed is moet je niet achterover leunen en toekijken. Juist dan moet je kijken of het niet beter kan en of je nog steeds je stinkende best doet het te verbeteren. Dus gaan we niet door met het succes van vorig jaar maar gaan we aan het werk voor het succes van de komende jaren. Anders, inspelend op de snelle verandering van onze sport en vooral elk jaar weer beter.
Reacties 3
Bedankt Henri, we hebben er zeer goede ervaringen aan over gehouden en vooral het feit dat tegen het advies en verwachting van de artsen en fysio in Milaan binnen 2 maanden er weer boven op was. Vooral het werk en de kennis van Aad van Zeijl word binnen onze sport in Nederland niet op de juiste waarde geschat en dat is jammer ................................ voor BNL. Aad is ook dit jaar weer 4 weken op ORO te vinden om de spelers door de wekenlange training heen te helpen en ook dit jaar weer spelers met blessure te helpen het komende seizoen vrij te zijn van deze blessure.
Zoals ieder jaar kijk ik ernaar uit om met andere badmintonfanaten over onze gemeenschappelijke passie te kunnen praten, maar vooral op de baan te staan en met de spelers bezig te zijn.
Graag wil ik hier nog een ervaring delen van vorig jaar. Een speelster (italiaans U15 kampioene voor wat het waard is, maar redelijk talentvol) had haar kruisbanden gescheurd (voorwoor dames trouwens 4 keer zoveel kans hebben als heren....al is er veel preventief werk voor te doen) begin september het jaar ervoor. De revalidatie is door enkele fouten van de arts en eerste fisioterapeut niet bepaald vlot verlopen en was zwaar en frustrerend voor haar. Ze wilde graag september 2014 bij de opstart van het vaste interne jeugdselectie in Milaan zitten. Ze werd er echter voor afgekeurd eind juni, al ging het langzaam beter.
5 weken euro waar ze allerlei hulpwerkzaamheden heeft uitgevoerd, maar vrijwel iedere training heeft meegedaan en daarnaast extra met Ron en vooral met Aad Van Zeijl heeft gewerkt. Ze is zelf nogal onrustig van karakter, dus Aad was een perfecte combinatie om gewoon stap voor stap, een uitstekende vooruitgang te maken...zoveel zelfs dat toen ik na 5 weken terugmoest naar Italie, zij alleen nog een week bleef om nog maar langer van deze situatie gebruik te mogen maken.
De oefeningen toen van half augustus goed doorgezet en met wonder boven wonder de re-test begin september bij fisiotherapeut en dokter van de bond wel goed genoeg doorstaan en ze mocht alsnog verhuizen naar Milaan.
Zonder de hulp van Aad en Ron was dit nooit gelukt, dus zelfs voor revalidatie gevallen is Oro uitstekend: individuele training op je eigen niveau en uitstekende fysieke begeleiding...Aad is behalve fisiotherapeut namelijk ook DBF trainer en weet precies welke bewegingen er gemaakt worden en dit zorgt ervoor dat hij veel beter dan vele andere fisio's voor begeleiding kan zorgen in een revalidatie en opbouw richting ieders eigen doel.
Nogmaals bedankt namens mij en de dame in kwestie :)
Zaterdag ben ik voor overleg met verschillende ouders over de stage op Oro een tijdje in Tilburg op het NJK, als er meer ouders met vragen zijn kunt je me gerust even aanspreken.
Reacties zijn afkomstig uit de periode dat badmintonline.nl Disqus gebruikte als reactiesysteem.