Dat is een voortvloeisel uit gesprekken die ik eerder gevoerd heb met andere partijen. Het was een goed gesprek over kansen die we zouden kunnen benutten om onze geliefde badmintonsport meer onder de aandacht te brengen.
Men wil ons daar bij helpen en ondersteunen. Het mooie is dat het traditionele denken daar plaats heeft gemaakt naar het zoeken naar mogelijkheden. Niet denken in belemmeringen, maar denken in kansen.
Steeds meer gemeenten bezuinigen op al wat met sport te maken heeft. Minder subsidies, minder locaties in eigen beheer, en als gemeenten locaties in eigen beheer hebben, dan wordt daar op beknibbeld. Voor ons liggen er dus kansen om iets op te zetten in samenwerking met deze organisatie, die reeds al ervaringen op heeft gedaan met diverse sporten. De directeur werkt één en ander nader uit zodat ik dat vervolgens kan delen met de collega's van het bondsbureau.
Afgelopen week is ook weer eens gebleken dat het geschreven woord op verschillende manieren geïnterpreteerd kan worden. Daar waar de één het bedoeld als een karaktereigenschap, wordt het door een ander geïnterpreteerd als iets aanstootgevends. Het geschreven woord wat je via internet in de sociale media en op diverse fora zo kwijt kunt, bevat geen enkele achterliggende emotie. Het is platte tekst en dus is het afwegen van woorden die je deelt van belang. Dat afwegen van woorden is niet iets wat iedereen goed beheerst, ik zal zeker niet van mezelf zeggen dat ik dat wel beheers, maar ik probeer er in ieder geval wel goed over na te denken, wat de mogelijke consequenties kunnen zijn van datgene wat ik opschrijf.
We zien zelfs politici uitlatingen doen via sociale media waarvan de honden geen brood lusten. Wat bezielt zo'n vooraanstaand persoon om zich zo via de sociale media uit te laten? Handelt men vanuit een impuls? Is het weloverwogen? Of plaatst men iets op sociale media omdat men onder invloed is van een stevige borrel? Feit is dat zodra iets geplaatst wordt, en vervolgens wordt gedeeld door anderen, je er niet meer vanaf komt. Het plaatsen van een bericht in een opwelling is erg gevaarlijk, zeker voor mensen die een publieke functie vervullen.
Maar ook als je een baan hebt kan het plaatsen van gewaagde plaatjes en of opmerkingen door je werkgever als onplezierig worden ervaren. Ik geef zelf leiding aan een groep van 20 medewerkers, en binnen onze organisatie hebben we een social media protocol met adviezen waar medewerkers hun voordeel mee kunnen doen. Ook worden ze aangesproken als ze dingen plaatsen waarvan wij vinden dat die niet kunnen. Onze klanten kunnen dat immers ook zien als ze willen, en derhalve kan dat schadelijk zijn voor de werkgever, en uiteindelijk dus ook voor de werknemer.
Het is 2016 en tijden zijn veranderd. Er is social media, er is internet, we hebben vrijwel allemaal een smartphone, waarvan de kwaliteit van de camera steeds beter wordt. Het internet wordt steeds sneller en biedt steeds meer mogelijkheden, ook voor mensen die iets kwaads in de zin hebben. Zodra je in het openbare leven rond huppelt, loop je het 'gevaar' dat je wordt gefilmd. Dus doe je iets wat het daglicht niet kan verdragen, dan staan er zo een aantal om je heen die het met hun smartphone hebben gefilmd. Kijk maar naar het exces met de PSV voetballers waar schande over gesproken is. Maar ja, je kunt er niet voor weglopen, want het staat gewoon open en bloot online als bewijs.
De maatschappij verandert en de technologische mogelijkheden maken dat we goed na moeten denken bij datgene wat we doen. Of dat nu middels het geschreven woord is of door gedragingen in het openbare leven. Zelf denk ik dus goed na bij wat ik schrijf en doe. Want voor je het weet, wordt het verkeerd geïnterpreteerd of staat het pontificaal op internet.
Reacties 7
Complexe materie? Als je BNL én het huidige beleid van BNL overeind wilt houden zul je inderdaad een aantal complexe vraagstukken moeten oplossen met grote kans op kostbaar falen. De vraag is in hoeverre de badmintonsport in Nederland daar in algemene zin bij gebaat is.
Hoi Ber, excuus dat ik het niet goed begrepen heb. Het zijn verkennende gesprekken. Daar zijn geen verenigingen bij betrokken. In de verkennende fase tasten we wederzijds eerst af of er kansen liggen voor beide organisaties, en of die kansen realistisch in te vullen zijn. En daarbij zal ook nagedacht worden over hoe we verenigingen in dit proces kunnen betrekken, maar ook hoe we het individu kunnen stimuleren om te gaan badmintonnen.
Het is een compleet proces. Wij zullen het voortouw moeten nemen in het promoten van onze sport. Verenigingen kunnen daar dan op aanhaken. Daarbij richten we ons op het individu, maar ook op de verenigingen. Als we het individu kunnen prikkelen om te gaan badmintonnen, dan kunnen die zich aansluiten bij een vereniging. Maar ook de vereniging kan zich dan meer profileren als het warme badmintonbad waar men terecht kan.
We hebben onze verenigingen keihard nodig. De verenigingen zijn Badminton Nederland, want zonder bestonden we niet. En ja, je kunt opteren voor een individueel lidmaatschap met bepaalde diensten en mogelijkheden. Maar we hebben met de verenigingen een gigantisch netwerk waar mensen naar toe kunnen om de badmintonsport te beoefenen. En er zijn veel verschillende verenigingen waarbij de een sterker is dan de ander, met ieder zijn eigen karakter. Er zijn verenigingen die niet zijn aangesloten bij Badminton Nederland, maar ook dat zijn verenigingen met hun hart op de juiste plek voor de badmintonsport.
Het is een complexe materie Ber. We zoeken steeds weer naar mogelijkheden en willen dat goed weloverwogen doen, rekening houdend met eenieders belang.
Paul, dank je voor je reactie, het was mij al duidelijk dat die beheerder meer dan 300 accommodaties beheert en het ligt voor de hand dat zo'n beheerder er bij gebaat is dat die accommodaties intensief gebruikt worden. Wat dat betreft is er weinig verschil tussen overheidsinstellingen en private partijen.
Je geeft echter geen antwoord op mijn vraag, ik stel hem dus nogmaals:
In hoeverre vinden de "verkennende gesprekken" die jij met accommodatiebeheerders voert over "kansen om de sport onder de aandacht te brengen" plaats in overleg met de badmintonverenigingen die hun accommodatie huren bij zo'n beheerder?
Ik vraag dat omdat zaalsportverenigingen (die meestal hun accommodatie huren) afhankelijk en dus kwetsbaar zijn en het lijkt mij belangrijk dat BNL behoedzaam met de belangen van die verenigingen omgaat.
Ik stel er gelijk nog maar een vraag achteraan: Waarom zou BNL badmintonverenigingen nodig hebben om via commerciële aanbieders badminton aan te bieden?
Dank voor je reactie Ber. Ik heb een verkennend gesprek gevoerd met een private organisatie die ruim 300 accomodaties onder beheer heeft, dus geen overheidsinstelling. Daar zitten ook locaties bij waar verenigingen in zitten. Die organisatie is er bij gebaad dat er meer mensen hun accomodaties bezoeken. Wij zijn er bij gebaad dat er meer mensen gaan badmintonnen en daar hebben we de verenigingen bij nodig natuurlijk.
Het was dus een verkennend gesprek en inmiddels ligt er een bredere introductie bij de collega's op het Bondsbureau. Die gaan er ook naar kijken en daar zal dan een vervolggesprek op komen. En wat daar uit gaat komen is geheel afhankelijk van die nadere gesprekken. Heel erg prematuur dus, maar op persoonlijke titel gezegd, liggen er volgens mij wel de nodige kansen.
Paul, bij het beheer en de exploitatie van sportaccommodaties staan vooral gemeentepolitieke- en zakelijke belangen centraal. Voor verenigingen, die niet allemaal even krachtig en goed georganiseerd zijn, vormen die belangen en de spelletjes die er omheen worden gespeeld vaak eerder bedreigingen dan kansen. Zoiets vraagt om behoedzaam manoeuvreren.
In hoeverre vinden de "verkennende gesprekken" die jij met accommodatiebeheerders voert over "kansen om de sport onder de aandacht te brengen" plaats in overleg met de badmintonverenigingen die hun accommodatie huren bij zo'n beheerder?
Voorop gesteld dat het trekken van conclusies voor je eigen parochie is Ron. Ik zeg niet dat de "anderen" niet nadenken, ik zeg alleen dat niet iedereen het goed afwegen van woorden beheerst. Geschreven woorden kunnen in de verkeerde context getrokken worden. Ze kunnen anders geïnterpreteerd worden dan ze oorspronkelijk neergezet zijn door de schrijver ervan. Sommige mensen kiezen er bewust voor om hun woorden zo te kiezen, dat ze reacties oproepen en dan is er dus over nagedacht. Ik ben er een voorstander van dat mensen zeggen wat ze denken en vinden, echter moet dat wel gebeuren met respect voor de ander.
Feit is Ron, dat je weet dat als je iets plaatst en de grootste gemene deler dat aanstootgevend vind, dit consequenties kan hebben voor de positie van de persoon die dat geschreven heeft. Als een organisatie zich daar namelijk niet in herkend en zich daaraan stoort en het reputatie schade toe brengt, dan zijn de consequenties voor hem of haar. En zoals ik al wel vaker heb gezegd: noten maken de muziek, je kunt zeggen wat je wilt, daar is iedereen vrij in, echter doe je dat met respect voor de ander, dan bereik je vele malen meer.
Behoren de andere hiermee tot de groep die er NIET goed over nadenken als jij schrijft dat je er goed over nadenkt? Heeft het geschreven woord geen achterliggende emoties? Wat voor de ene geld als "waar de honden geen brood van lusten" is voor een ander de waarheid en dat geld ook voor politici. Zo kan ik nog wel even doorgaan als ik dit lees, want het zijn lege nietszeggende woorden met sterk moraliserende trekjes, en wie zijn wij/jij om te bepalen wat iemand wil zeggen of schrijven en daar de conclusie aan verbinden dat ze er niet over na zouden denken. Het is juist wel aardig dat sportgenoten het niet met elkaar eens zijn het geeft wat kleur aan de saaie bedoeling op badmintonsites en sociale media.
Reacties zijn afkomstig uit de periode dat badmintonline.nl Disqus gebruikte als reactiesysteem.