Verderop beschrijf ik de situatie in de sector topsport. De conclusie kan geen andere zijn dan dat het verantwoordelijke bestuurslid allang had moeten opstappen.
Een voortijdig vertrek is niet fijn, het voelt slecht. Maar het is ook geen schande. Als je je functie, vaak wegens tijdgebrek, niet meer kunt waarmaken, hak dan zelf de knoop door. Ik weet er alles van, heb het als bondsvoorzitter meegemaakt. Maar als je dat zelf niet inziet, dan mag de buitenwacht verwachten dat het bestuur c.q. de bondsvoorzitter ingrijpt. Dat is nog steeds niet gebeurd. Het gevaar van een burgemeester als voorzitter is dat hij niets wil doen dat zijn imago zou kunnen schaden; het wegsturen van een zittend bestuurslid zou hij kunnen opvatten als een 'krasje'. Maar zelf weggestuurd worden is een enorme kras. Dus tel je knopen, geef ik Michel Bezuijen gratis mee.
Toppers bij de Yonex Dutch Open
Terwijl de Topsporthal in Almere is volgelopen met (inter)nationale toppers en subtoppers voor het meest prestigieuze evenement van Badminton Nederland, de Yonex Dutch Open, gaan mijn gedachten uit naar de situatie van de sector topsport. Ik heb als verslaggever en commentator het toernooi vaak beschreven dan wel becommentarieerd voor media als NRC Handelsblad, De Volkskrant, De Telegraaf, AVRO en NOS.
Ooit kwamen zo'n beetje alle wereldtoppers naar locaties in Haarlem (de sfeervolle Duinwijckhal), Beverwijk, Nieuwegein ('het nationale badmintoncentrum') en uiteindelijk Almere.
Vanwege de vercommercialisering van de badmintonsport wordt het steeds moeilijker om toppers binnen te halen, maar elk jaar zijn er in ieder geval geweldige spelers te bekijken. Vandaag heb ik zelf met een enthousiast badmintonnertje van 11 enorm genoten tijdens de vroege rondes. Goed nieuws dus dat dit toernooi nog steeds gehouden kan worden, ook mede dankzij partners als YONEX en de gemeente Almere.
Problemen in sector topsport
In de kop van deze column komt het woord chaos voor. En hoe jammer ook, wat er zich allemaal in dit segment van BNL afspeelt, verdient deze kwalificatie volledig. Ik heb de afgelopen maand nogal wat gesprekken gevoerd met deskundigen en belanghebbenden (spelers en 'ouders van') en diverse mails ontvangen. Het beeld dat wordt geschetst, is dat van een chaotisch opereren vanuit de top en volgens sommigen is er ook sprake van willekeur en een slechte communicatie. Eén van hen zei letterlijk: "We worden als kleine kinderen behandeld."
Roerige bond, maar wel (wereld)toppers
Ik heb een aardig stukje van de bondsgeschiedenis meegemaakt. Mijn journalistieke focus betreft vooral tennis, tafeltennis en badminton. De Nederlandse Badminton Bond is van oudsher een bond vol discussie, debat en afrekeningen (weggestuurde besturen). Maar naast de vele conflicten was er altijd één stabiele factor: een warm gevoel voor topsport. Er werd keihard gewerkt – lange tijd onder aanvoering van Martijn van Dooremalen – en dat leidde tot een reeks van toppers die grote titels wonnen.
Een aantal namen waarbij ik voor het gemak maar de meisjesnamen noem: Imre Rietveld, Agnes Geene, bijna de hele familie Ridder (Rob voorop), Marjan Luesken, Joke van Beusekom (Marjan en Joke zaten in een WK-dubbelfinale!), Erica van Dijck, Astrid van der Knaap, Eline en Lex Coene, Judith Meulendijks, Lotte Jonathans, Jeroen van Dijk, Dicky Palyama, Eric Pang, Brenda Beenhakker, Monique Hoogland, Chris Bruil, Joris van Soerland, de Van Ginneken (Huub en Ruud), Herman Leidelmeijer en de 'krijgertjes' Mia Audina en Yao Jie. En natuurlijk ben ik hier en daar een naam vergeten, mijn excuses daarvoor!
Volleyballer als badminton-TD
Sinds 'we' Badminton Nederland heten, is de sector topsport steeds meer verwaarloosd, is mijn indruk. Een aantal zaken op een rij.
BNL ging op zoek naar een nieuwe technisch directeur. Dan moet er toch een goeie kracht te vinden zijn in de badmintonwereld, zou je denken. Maar nee, het werd een volleybalcoach. Ik kreeg gelijk met mijn voorspelling dat hij zou opstappen als zich iets beters zou aandienen: hij vertrok al na negen maanden, terug naar het volleybal. Een blunder van jewelste van het BNL-bestuur.
De rol van Deense coaches
Nadat bondscoach Kent Madsen was vertrokken bij BNL gaf ook assistent-bondscoach Jonas Lyduch er de brui aan. Hij ging terug naar zijn thuisland Denemarken. En wat gebeurt er vervolgens? Lyduch wordt op zzp-basis gecontracteerd om daar training te geven aan twee Nederlandse spelers, Mark Caljouw en Joran Kweekel. Dat begrepen zelfs sommige Denen niet. Wat is er bij jullie aan de hand, waarom kunnen jullie spelers niet meer in eigen land trainen, appte een oude vriend, een groot bestuurder. Ik gaf hem gelijk; ook ik begreep er niets van.
'Uitgevlogen' Nederlandse vrouwen
Het is bij de vrouwen niet anders. Oud-kampioene Gayle Mahulette verhuist (tijdelijk?) naar het Badminton Europe Centre of Excellence in Denemarken. Verstandige beslissing, want ze heeft in Nederland geen singelaars van voldoende niveau om mee te trainen. Haar jarenlange rivale, kampioene Soraya de Visch Eijbergen, was al vertrokken naar Zwitserland om daar onder leiding van oud-topper Judith Meulendijks (inmiddels Saber Afif) te trainen.
Enkelspelers in de kou gezet
Kortom, de top verlaat Nederland en er blijft dus qua enkelspeltoppers weinig over. Geen kritiek aan het adres van de spelers. Ze kiezen uit eigenbelang voor landen waar je wél optimaal kunt trainen. Dat begrijp en respecteer ik. Topsporters mó&eactue;ten egoïstisch zijn. Maar als je alles optelt is het natuurlijk geen fraai plaatje; opnieuw een brevet van onvermogen van BNL.
Het heeft allemaal te maken met het overhevelen van budget van enkel- naar dubbelspelers, de potentiële olympische deelnemers. Alleen als je als singelaar bij de beste 20 staat, ontvang je een paar duizend euro. Peanuts dus. En wie komen er nog bij de beste 20?
In dit YouTube-filmpje gaat Mark Caljouw tegenover interviewer Rasmus Bech van Badminton Europe in op 'cutting funding in the singles group', ofwel bezuinigingen:
Het grootste deel van het budget is dus naar het dubbelspel gegaan, in de hoop dat Selena Piek met een van haar partners 'Tokio' gaat halen. De voorkeur is wel te begrijpen. De Olympische Spelen zijn belangrijk voor BNL. Maar mijn prangende vraag is: kon er nu echt op de fikse bondsbegroting niet meer 'serieus geld' gevonden worden voor de singelaars? Waar een wil is is een weg. Die wil was er dus niet. Punt.
Geen WK-teams voor Oranjejeugd
Op het moment dat ik dit schrijf is er een jeugd WK aan de gang in de Russische stad Kazan. Aan het inmiddels gespeelde landentoernooi deed Oranje niet mee. Een gemiste kans. Een internationaal teamtoernooi is in alle opzichten goed voor onze sport. Het stimuleert jonge spelers om alles op alles te zetten om Oranje te halen. Het 'weggooien' van zo'n mooi event is kortzichtig. Het leidt tot demotivatie. Gelukkig doen er nog wel vijf spelers individueel mee onder aanvoering van de ervaren oud-kampioen Dicky Palyama.
Woede bij de achterban
Dit beleid leidt tot frustratie en afhaken. Er is onderhuids veel woede onder de talenten en hun ouders. Badminton wordt op deze manier een elitesport waarin alleen 'rijken' nog een kansje hebben om de top te halen. De werkelijkheid is dat als je als bond weer omhoog wilt, je in eigen land moet beginnen met een nieuw, enthousiasmerend beleid. Met ambitieuze coaches, clubs en andere groepen moet er gewerkt worden aan een nieuwe toekomst. Het moet anders dan vroeger, natuurlijk. Het geld ligt niet op straat. Er moet op een misschien verstandiger manier naar sponsors gezocht worden (het imago van badminton is onnodig dramatisch slecht); crowdfunding moet beter worden aangepakt. Et cetera. Maar in the end gaat het toch vooral om keihard werken. Dat topsporters soms uitwijken naar andere landen is helemaal geen probleem, zolang we hier maar een bouwwerk neerzetten om op alle niveaus weer beter te gaan badmintonnen.
Belangrijke rol voor afgevaardigden
Er moet op korte termijn een kentering komen. De 'bondsraad' – de afgevaardigden – moet het bestuur tot de orde roepen en eventueel wegsturen, om daarna weer te gaan bouwen. Het gesol met onze ambitieuze jonge sporters moet afgelopen zijn! En dit is nog maar één probleem dat de bond heeft.
Volgende keer meer.
Ik lees graag de reacties hieronder en op Facebook. Reageren via e-mail kan ook (tedjmvandermeer@gmail.com).
Reacties 8
Precies waar enkelen meer dan 5 jaar terug al voor waarschuwden... Helaas. Laten we hopen op betere dagen... Met verstandig en hard werken, een bond voor de leden en niet leden voor de bond, kom je al een heel eind goede dingen meenemen maar ook niet bang zijn andere dingen af te breken en vanaf nul een stevig Fundament te bouwen waar je op verder kunt. Geduld is belangrijk als je maar weet waar je nu staat en waar je heen wilt en hoe.
Beste Koen
Wat jij beschrijft, zo hoort het. Maar mijn scherpste alinea's gingen juist over de top van Nederland. Die wordt voor een deel in de steek gelaten.
Veel plezier en succes in Eindhoven en wie weet, komt die koffie nog wel eens :)
Vanwege werk heb ik 5 jaar geleden het jeugdbadminton vaarwel gezegd. Op verzoek van een goede vriend in mei weer eens een junior master toernooi bezocht (JM Tilburg). Ik ben erg geschrokken van het niveau. Wat is er in hemelsnaam in 5 jaar gebeurd?
Beste Mark
Je weet niet waar je het over hebt. Valt me tegen voor een ervaren journalist van NOS Studio Sport.
Het was precies andersom. Ik durf rustig te zeggen dat ondergetekende en Eric Bakker het EK destijds juist hebben gered via steun aan Judith.
Vr. groet, Ted
Grappig dat Ted van der Meer, binnen de NOS nog steeds 'Ted in de Weer' genoemd, de naam van Judith Meulendijks laat vallen. Een speelster die hij in het 'Yonexconflict' min of meer het mes op de keel zette om het EK te spelen en dreigde met 'anders haar financiële eisen openbaar te maken.' Onvoorstelbaar om via deze site anderen de maat te nemen terwijl hij zelf als vz helemaal niets voor Badminton NL heeft gedaan.
Hallo "Koen",inmiddels voel ik mij ook een repeterende plaat, maar even dit. Ted hoeft niet te gaan kijken, hij weet dondersgoed hoe het er aan toe gaat. Ik ben bang dat jij ofwel je kop in het zand steekt (sorry, klink vrij hard) of vrij nieuw bent in badmintonland. Veel ouders zijn ONTEVREDEN en eigenlijk al jarenlang en er zijn er ook veel die er inmiddels daarmee gestaakt zijn. Kijk ook eens naar de groei van CBA en de spelers die privétrainingen hebben. Dat zijn er steeds meer. Ik bestrijd niet dat er niet hard getraind wordt op een RTC, maar het niveau wordt minder en minder en de instroom steeds kleiner. Kinderen die nu trainen op een RTC zouden 10 jaar terug niet eens toegelaten worden. Een hele generatie U15 is er niet meer (twee klasses U-15 en U-15+ zijn samengevoegd omdat ze niet meer te vullen waren. Het feit dat bijvoorbeeld flora, jou bekend dan, zaterdag in de U-15 JM Finale staat, zou enkele jaren geleden niet hebben gekund. Niks ten nadele van Flora hoor, prachtig talent!) Maar, als 1e jaars had je in jouw eigen klasse weinig kans en nu bepalen 1e jaars kinderen al vaak de strijd in de hogere leeftijdsklasse. U-17 bezetting is dramatisch. Er is wel degelijk talent, maar BNL doet er niks mee. Als je een eigen visie hebt, krijg je bij BNL geen kans. Ze hebben namelijk alle kennis in huis. Je word keihard gedist door bepaalde personen. Vorige week ook al gezegd: ben je niet voor BNL dan ben je tegen, een tussenweg is er niet. Jaren geleden hebben wij al eens met Paul Kleijn een gedaan om een soort zwartboek te maken, maar door de crisis destijds bij BNL (!) is het er nooit van gekomen. Dit was 1 van de vele pogingen om iets te doen aan het probleem. Met Victor hadden wij even goede hoop dat er misschien iets ten goede kon worden gekeerd, maar helaas, ik durf hardop te roepen dat ook Victor in het het stof moest bijten van het bestuur en dus, terecht, eieren voor zijn geld heeft gekozen en is overgestapt naar een bond waar hij wel iets kan betekenen. Nee, het stuk van Ted snijdt hout en hij bespreekt bijna alle pijnpunten.
Oplossingen zat, maar BNL wil niet... De foto bij het plaatje zegt genoeg, ik zou niet weten wie het zijn en ik heb ze nog nooit op een jeugdtoernooi gezien :-( Maar dat ligt misschien aan mij. Vraag willekeurige badmintonners eens of ze iemand uit het bestuur kunnen noemen en je krijgt een negatief antwoord......
Ik vind dit soort reactie's nooit zo fraai, heb liever een 1 op 1 gesprek, je weet me ongetwijfeld te vinden, mocht je er eens over willen discussieren.
Dit klinkt als een diskwalificatie van (elke vorm van) kritiek: "Ga nu eens uit van wat er wel goed gaat, benadruk dit, en ga op dit fundament bouwen."
Het benoemen van wat NIET GOED gaat - en dat is in de bijna tien jaar dat badmintonline.nl bestaat bepaald geen opgave als het gaat over Badminton Nederland - vervult toch eveneens een functie?
Ted, misschien is het goed dat je 's morgens een bij een RTC training komt kijken. In Eindhoven ben je van harte welkom. Je kunt dan praten met kinderen, coaches en ouders. Elke morgen wordt er keihard gewerkt. Trainingen waarbij de focus voor 75% op het enkelspel ligt. Natuurlijk is er wel eens een kritische noot te plaatsen, maar haal jij elke dag een 9 of meer in wat jij doet? Ga nu eens uit van wat er wel goed gaat, benadruk dit, en ga op dit fundament bouwen. De ouders van onze talenten zijn over het algemeen erg tevreden!!! De koffie staat klaar in Eindhoven.
Reacties zijn afkomstig uit de periode dat badmintonline.nl Disqus gebruikte als reactiesysteem.